Ta strona używa ciasteczek, dowiedz się więcejOK
Putin. Bez oczekiwań, bez rozczarowań. Zmiany ale jakie?
2013-12-12
Publicystyka i Analizy
Fiodor Łukianow

Przez ostatnie cztery lata rosyjskie życie polityczne zdominował eksperyment tandemokracji. Dziś trudno stwierdzić, czy ów eksperyment się powiódł. Czy powrót Władimira Putina na Kreml to nowe otwarcie?

Nie wiemy, jaki był cel zabiegu zwanego tandemokracją. Jeśli rzeczywiście chodziło o uczynienie Dmitrija Miedwiediewa technicznym prezydentem na okres przejściowy, to wszystko udało się w stu procentach. Jeśli jednak Władimir Władimirowicz chciał, aby jego zmiennik udowodnił, że potrafi samodzielnie rządzić państwem, umożliwiając jemu samemu powolne odchodzenie od polityki, to nic z tego nie wyszło. 24 września 2011 roku ogłoszono decyzję o zamianie miejsc. To wydarzenie stało się punktem zwrotnym. Społeczeństwo odczuwa zmęczenie, oglądając wciąż tych samych polityków w telewizji. Popularność Putina zaczęła spadać, natomiast polityczna atmosfera się zmieniła. Nie chodzi nawet o sam fakt, że obecny premier zostanie prezydentem, bo wiele osób się tego spodziewało. Bardziej ma mu się za złe styl, w jakim to przeprowadził, i to, że decyzję podjęto samodzielnie oraz że utrzymywano ją w tajemnicy. Nawet osoby lojalne wobec Putina poczuły się dotknięte i oszukane – nie można po prostu stawiać przed faktem dokonanym elit politycznych i całego państwa. Właśnie po ogłoszeniu tej decyzji zaczęły się protesty, które przybrały na sile po wyborach parlamentarnych – według wielu osób, sfałszowanych. Dokonały się zasadnicze zmiany, chociażby w zachowaniu Putina: jego żarty i wypowiedzi, zwykle wywołujące pozytywną reakcję, przestały śmieszyć. Premier, pojąwszy to, zaczął prowadzić normalną kampanię wyborczą.


Polecamy inne artykuły autora: Fiodor Łukianow
Powrót
Najnowsze

Wiatr zmiany

06.07.2020
Olga Dryndova

 Słabnący paternalizm państwowy na Białorusi łączy się z niskim poczuciem zaufania do władz. Według badań z lat 2017–2018 jedynie około 40 procent Białorusinów ufało władzom państwowym, w tym 34 procent ministrom, a 33 procent władzom lokalnym.

 
Czytaj dalej

„Nas tu nie ma” czyli niesłyszalny głos białoruskiego środowiska LGBT

29.06.2020
Maxim Rust Nick Antipov Nasta Mancewicz Milana Levitskaya
Czytaj dalej

Kampania prezydencka na Białorusi: (nie)oczywiste wybory

26.06.2020
Maxim Rust Yahor Azarkevich
Czytaj dalej

Społeczeństwo obywatelskie na Białorusi już jest

21.06.2020
Czytaj dalej

Wakacyjna promocja na prenumeratę roczną NEW!

16.06.2020
Czytaj dalej

Zderzenie pamięci

08.06.2020
Kristina Smolijaninovaitė
Czytaj dalej

copyrights © 2010-2020 by Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego we Wrocławiu