Ta strona używa ciasteczek, dowiedz się więcejOK

Gruziński numer specjalny

 

Pobierz numer tutaj

 

W Państwa ręce oddajemy analizę wydarzeń ostatnich dwunastu miesięcy, które rozegrały się w Gruzji. Na specjalny numer „Nowej Europy Wschodniej” składają się artykuły Wojciecha Wojtasiewicza, współpracownika naszego pisma i znawcy tematyki gruzińskiej. Teksty w formie „Przeglądów gruzińskich” publikowane były w wydaniu internetowym „Nowej Europy Wschodniej” – new.org.pl. Ponadto w numerze specjalnym znalazły się rozmowy z ekspertami: Aleksandrem Rondelim i Adamem Eberhardtem.

Wartością numeru specjalnego jest również to, że prezentowane w nim materiały nie komentują gruzińskiego życia politycznego z perspektywy dnia dzisiejszego, ale są zapisem chwili – tydzień po tygodniu, miesiąc po miesiącu pozwalają prześledzić, co działo się w Gruzji między wrześniem 2013 roku a wrześniem 2014 roku.

Zakres czasowy, który zdecydowaliśmy się zaprezentować nie jest przypadkowy. Ostatnie dwanaście miesięcy to okres, w którym zakończyła się koabitacja, a pełnię władzy przejął obóz Gruzińskiego Marzenia. W tym czasie Bidzina Iwaniszwili zrezygnował z pełnienia funkcji premiera (prowokując dyskusję, czy rządzi „z tylnego siedzenia”), Giorgi Margwelaszwili został czwartym prezydentem niepodległej Gruzji, zmieniono ustrój, Micheil Saakaszwili wyemigrował z kraju w obawie przed aresztowaniem, toczyły się procesy polityczne wymierzone w współpracowników poprzedniego prezydenta, w obozie władzy doszło do konfl iktu między prezydentem i szefem rządu Iraklim Garibaszwilim. Co istotne, wybory samorządowe 2014 roku pokazały, że Gruzja odeszła od zasady „zwycięzca

bierze wszystko”. Zjednoczony Ruch Narodowy nadal odgrywa istotną rolę w polityce i niewykluczone, że wobec niemożności rozwiązania przez obóz rządzący podstawowych problemów Gruzinów (bezrobocie, bieda), powróci on w niedalekiej przyszłości do władzy. Również w polityce zagranicznej doszło do istotnych zmian: Tbilisi podpisało umowę stowarzyszeniową z Unią Europejską, ale jednocześnie udało mu się nawiązać dialog z Moskwą, który doprowadził m.in. do rozwoju kontaktów handlowych (choć nadal relacje gruzińsko-rosyjskie pozostawiają wiele do życzenia).

W tym czasie również w Polsce po raz kolejny przekonaliśmy się o wadze Gruzji dla naszego kraju: spośród państw objętych programem Partnerstwa Wschodniego, Tbilisi, obok Kijowa i Kiszyniowa, było stolicą, która zdecydowała się na integrację z Unią Europejską. Uważne przyglądanie się sytuacji w tym kraju jest dla polskich analityków, polityków, naukowców, dziennikarzy oraz osób zainteresowanych tematyką wschodnią bardzo istotne.

 

Zbigniew Rokita (Ze wstępu)

 

Pobierz numer tutaj

 

 

Najnowsze

Zachód: nie takie nam sankcje straszne

21.07.2017
Grzegorz Kaliszuk
Czytaj dalej

Litewsko-polski węzeł gordyjski

19.07.2017
Adam Balcer

 

Adam Balcer odpowiada na tekst Dominika Wilczewskiego na temat relacji polsko-litewskich.

Polsko-litewskie relacje od lat znajdują się w impasie. Jednak, trudno pogodzić się z tezą, że dojście do władzy PiS oraz wzrost w Polsce bezkrytycznego stosunku do Kresów nie miało na nie większego wpływu.

Czytaj dalej

„Russiagate”: sukces czy porażka Moskwy?

17.07.2017
Marcin Kaczmarski
Czytaj dalej

Milczenie i czyny prezydenta

14.07.2017
Ewa Polak
Czytaj dalej

Mój własny Wschód

11.07.2017
Paulina Niechciał - tekst i zdjęcie
Czytaj dalej

"Gazeta Wyborcza" o "Nowej Europie Wschodniej"

10.07.2017
Wojciech Maziarski
Czytaj dalej

copyrights © 2010-2017 by Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego we Wrocławiu