Nasza strona używa ciasteczek do zapamiętania Twoich preferencji oraz do celów statystycznych. Korzystanie z naszego serwisu oznacza zgodę na ciasteczka i regulamin.
Pokaż więcej informacji »
Drogi czytelniku!
Zanim klikniesz „przejdź do serwisu” prosimy, żebyś zapoznał się z niniejszą informacją dotyczącą Twoich danych osobowych.
Klikając „przejdź do serwisu” lub zamykając okno przez kliknięcie w znaczek X, udzielasz zgody na przetwarzanie danych osobowych dotyczących Twojej aktywności w Internecie (np. identyfikatory urządzenia, adres IP) przez Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka Jeziorańskiego i Zaufanych Partnerów w celu dostosowania dostarczanych treści.
Portal Nowa Europa Wschodnia nie gromadzi danych osobowych innych za wyjątkiem adresu e-mail koniecznego do ewentualnego zalogowania się przy zakupie treści płatnych. Równocześnie dane dotyczące Twojej aktywności w Internecie wykorzystywane są do pomiaru wydajności Portalu z myślą o jego rozwoju.
Zgoda jest dobrowolna i możesz jej odmówić. Udzieloną zgodę możesz wycofać. Możesz żądać dostępu do Twoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, przeniesienia danych, wyrazić sprzeciw wobec ich przetwarzania i wnieść skargę do Prezesa U.O.D.O.
Korzystanie z Portalu bez zmiany ustawień przeglądarki oznacza też zgodę na umieszczanie znaczników internetowych (cookies, itp.) na Twoich urządzeniach i odczytywanie ich (przechowywanie informacji na urządzeniu lub dostęp do nich) przez Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka Jeziorańskiego i Zaufanych Partnerów. Zgody tej możesz odmówić lub ją ograniczyć poprzez zmianę ustawień przeglądarki.
Słyszałem to nazwisko wiele razy, ale nie zwracałem na nie szczególnej uwagi, dopóki w rozmowie ze słynnym polskim kompozytorem, Henrykiem Kuźniakiem, nie pojawił się wątek historii polskiego jazzu. I wtedy przypomniałem sobie o Eddiem Rosnerze, i to w kontekście nie tylko polskim, ale i białoruskim. Jego trudna biografia stanowi świadectwo tego, jak silnie historia splata losy Białorusi i Polski.
Bałtyk staje się wspólnym polem gry Polski i krajów nordyckich. Północ wnosi technologie, innowacje i model obrony totalnej; Polska – skalę rynku, produkcję i rosnący potencjał militarny. Tekst pokazuje, jak z tej układanki zbudować trwałe partnerstwo: od offshore i cyfryzacji, przez wspólne łańcuchy dostaw, po trzy filary bezpieczeństwa – silną armię, odporną gospodarkę i zmotywowane społeczeństwo.
Rumen Radew – do niedawna prezydent kraju – wkracza do bułgarskiego Zgromadzenia Narodowego na czele nowej lewicowo-konserwatywnej koalicji Postępowa Bułgaria. Jej zdecydowane zwycięstwo w kwietniowych wyborach przełamuje bowiem stan politycznego zawieszenia, w którym Bułgarzy żyli przez pięć ostatnich lat. Ich państwo znajdowało się w kryzysie, z którego nie mogło się wydostać, a który tylko się pogłębiał wraz z kolejnymi – łącznie siedmioma – przedterminowymi wyborami parlamentarnymi.
Wśród swoich
Andrzej Zaręba
Dzień Zwycięstwa
Andrzej Zaręba
Czas odejść
Andrzej Zaręba
Misja bliskiego wsparcia
Andrzej Zaręba
Elekcja
Andrzej Zaręba
Ormuz
Andrzej Zaręba
Rada Pokoju
Andrzej Zaręba
Zacharowa o morderstwie Nawalnego
Andrzej Zaręba
Imperium dziadów
Andrzej Zaręba
Rada
Andrzej Zaręba
Russkij mir
Andrzej Zaręba
Macierzyństwo imperialne
Andrzej Zaręba
Ludzie pokoju
Andrzej Zaręba
Dziad Mróz
Andrzej Zaręba
Zbliżenie strategiczne
Andrzej Zaręba
Hybryda
Andrzej Zaręba
Przedszkole im. Makarenki
Andrzej Zaręba
Zaplecze
Andrzej Zaręba
Pamiątka z Budapesztu
Andrzej Zaręba
Tradycja
Andrzej Zaręba
Kierunek Zachód
Andrzej Zaręba
Sztuka manipulacji
Andrzej Zaręba
Alaskańska riviera
Andrzej Zaręba
Globalne ocieplenie
Andrzej Zaręba
Ej-Aj
Andrzej Zaręba
Potęga tradycji
Andrzej Zaręba
Neoklasycyzm
Andrzej Zaręba
Nic już nie jest takie, jak dawniej
Andrzej Zaręba
Dzień awiacji rosyjskiej
Andrzej Zaręba
Sztuka negocjacji
Andrzej Zaręba
Parada
Andrzej Zaręba
Wśród bliskich
Andrzej Zaręba
W imię pokoju
Andrzej Zaręba
Wódz
Andrzej Zaręba
Idy marcowe
Andrzej Zaręba
MAGA
Andrzej Zaręba
Za zasługi
Andrzej Zaręba
Perspektywa
Andrzej Zaręba
Sociale
Andrzej Zaręba
Konferencja pokojowa
Andrzej Zaręba
Dzień po
Andrzej Zaręba
Wszystkiego najlepszego, nawet w czasach zdarzeń niewiarygodnych!
Po 16 latach rządów Viktora Orbána władza na Węgrzech przechodzi w ręce Petera Magyara i partii TISZA. Czy to rzeczywisty demontaż nieliberalnego systemu, czy tylko zmiana frontmana? Dominik Hejj wyjaśnia przyczyny wyborczej porażki Fideszu i znaczenie mobilizacji młodych wyborców. Otwarte pozostaje kluczowe pytanie o głębokość zmiany w państwie, które przez lata było symbolem władzy „zabetonowanej”.
Podczas gdy Słowenia próbowała odnaleźć się w trybie niemal normalnego życia, a w Zagrzebiu ten dramat oglądano na ekranach telewizorów w mieszkaniach lub przy porannej kawie pośród malowniczego zgiełku miasta, w Vukovarze, jak pisał Glavašević, rozgrywały się sceny pełne krwi, śmierci i dewastacji. A pośród nich młody, wrażliwy pisarz, liryk, wyjawiał: „Wiele gestów, pojedynczych słów i znaków, których jeszcze wczoraj używaliśmy zbyt delikatnie, teraz, w wirze śmierci, stało się wyraźniejszych”. Jakby wiedział, że zapisuje swe ostatnie w życiu przeczucia.
Europa Środkowo-Wschodnia po raz pierwszy od dekad stała się regionem przyjmującym uchodźców, a nie wysyłającym własnych obywateli na emigrację. Wojna w Ukrainie ujawniła jednak nie tylko ogromną skalę solidarności, lecz także powrót starych mechanizmów kontroli granic, selektywnej pamięci i procedur odziedziczonych po XX wieku.
Produkcja ukraińskich dronów FPV wzrosła w przybliżeniu tysiąckrotnie między 2022 a 2025 rokiem, znacznie wyprzedzając Rosję w przeliczeniu na mieszkańca. Napędzany zdecentralizowanym „keynesizmem dronowym”, model ten okazał się bardziej elastyczny niż tradycyjna mobilizacja skoncentrowana na dużych platformach. Jednocześnie pojawiły się ryzyka strukturalne: zmienny popyt, zależność od chińskich łańcuchów dostaw oraz poważny odpływ talentów. Dla Europy kluczową lekcją jest wartość zdecentralizowanej produkcji, szybkich cykli zamówień oraz selektywnej suwerenności technologicznej – przy integracji Ukrainy jako aktywnego partnera, a nie peryferyjnego dostawcy.
Co robić w ciemnych czasach długiej wojny? Czytać. Nie po to, by uciec od rzeczywistości, lecz by ją unieść. Wojenna literatura ukraińska – pisana przez żołnierki, żołnierzy, reporterki i poetów – nie daje prostych odpowiedzi ani pocieszenia na skróty. Daje coś ważniejszego: język dla bólu, wyobraźnię dla nadziei i światło, które nie oślepia, ale pozwala przetrwać.
W miarę rozwoju zainicjowanego przez Donalda Trumpa procesu pokojowego w wojnie rosyjsko-ukraińskiej Kreml uznał, że jednostronne wycofanie się sił ukraińskich z północno-zachodniej części regionu donieckiego jest kluczowym warunkiem zawieszenia broni i zawarcia porozumienia. Rosja przedstawiła tę kwestię jako stosunkowo niewielkie ustępstwo, warte szlachetnego celu, jakim jest zakończenie działań wojennych.
Pośród wielu fundamentalnych pytań, które pojawiają się po zwycięstwie Pétera Magyara i jego partii TISZA, to najczęściej zadawane dotyczy nowego kształtu relacji Węgier z Rosją. Oczekiwanie jest ogromne: skoro Orbán poniósł klęskę, a nawet porzucił mandat poselski, to Magyar tym bardziej musi być jego skrajnym przeciwieństwem. Jak zwykle jednak, rzeczywistość okazuje się bardziej złożona.
Decyzja administracji Stanów Zjednoczonych o wprowadzeniu szerokiego pakietu ceł importowych na początku kwietnia stała się jednym z najważniejszych sygnałów zmian w globalnym porządku gospodarczym. Dla świata to wyzwanie, dla Azji Centralnej to niespodziewana szansa. W regionie dotąd postrzeganym jako peryferie mocarstw pojawia się przestrzeń do zacieśnienia relacji z państwami zachodnimi, na czele z USA, i redefinicję jego światowej pozycji gospodarczej. Pytanie tylko, czy Waszyngton rozważa wzmocnienie swojej pozycji w Eurazji jako cel strategiczny czy krótkoterminową transakcję?